Perşembe - yorgunluğum

bir düş çıkmazı olursa ellerimden düşen ısssızlıklarım

belkileşen ayrıntılara gömerim sesimi

dudağımda yarım

     bir hüzün havası vardır o an belki

ya da isyanıdır yorgunluğumun azametine çaresiz

eski bir ağıt gibidir karanlık

içim gider açlığından sevginin

yazık edilmiş amaçsız belkinin

içinde saklanır tükenmişiliğim

el gibileşir yanıbaşımda gece birden habersiz

tüketir gözyaşlarımı

gözlerim kan kusar yoksunluğuma

ellerim can cekişir ellerimden kaldırıp başımı

dilenmeye tahammülüm yok hayatı aşkı sevgiyi

öyle bir öyledir ki

bütün suretlere yansır dağılır nefesime

keser sesimi

....

    artık yorgunum biliyorum ey tükenmişilikler

artık sorgulamalardan geçtim ağlamıyorum

belki de artık susarak isyana isyan

bir resim çizerim, bir gözyaşı resmi

martılara karşı denize bakan

    bilinçsizce akan

         kimsesiz, bir damlası zehir gözyaşına dolarım kırılgan bir halde

neye ağladığını bilmeyen amaçsız bir ıslaklığa

kupkuru içimden o karanlığa

bir kaç damla akarım denizime

boğulmasın diye karanlıklarım

...

2008-02-19 14:15:00 - Selam