Pazar - uyan

Baksana kim boynu bükük aglayan. Hakki hayatindir senin ey müslüman, Kurtar artik o biçareyi Allah için. Artik ölüm uykularindan uyan.   Bunca zamandir uyudun kanmadin, Çekmedigin çile kalmadi, uslanmadin. Çignediler yurdunu baştan başa. Sen yine bir kerre kimildanmadin.   Ninni degil dinledigin velvele, Kükreyerek akmada müstakbele. Bir ebedi sel ki zamandir adi, Haydi katil sen de o coşkun sele.   Karşi durulmaz cereyan sine-çak... Varsa duranlar olur elbet helak. Dalgalarin anmadan seyrini, Göz göre girdâba nedir inhimak?   Dehşeti maziyi getir yadina; Kimse yetişmez yarin imdadina. Merhametin yok diyelim nefsine; Merhamet etmez misin evladina?   Ben onu dünyaya getirdim diye Kalkişacaksin demek öldürmeye! Sevk ediyormuş meger insanlari, Hakki-i übüvvet de bu canilige!   Dogru mudur ye’s ile olmak tebah? Yok mu gelip gayrete bir intibah? Beklediğin subh-i kıyamet midir? Gün batıyor sen arıyorsun tebah.!   Gözleri maziye bakan milletin, Ömrü temadisi olur nakbetin. Karşına müstakbeli dikmiş Hüdâ, Görmeye lakin daha yok niyyetin.   Ey koca şark! Ey ebedi meskenet! Sen de kımıldanmaya bir niyet et. Korkuyorum, Garbın elinden yarın, Kalmayacak çekmediğin mel’anet.   Hakk-ı hayatın daha çiğnenmeden, Kan dökerek almalısın merd isen. Çünkü bugün ortada hak sahibi, Bir kişidir: "Hakkımı vermem" diyen.