Cumartesi - .,

Ağaçlar yorgun bahara

  yollar çamura

        doymuş yagmur boyunca

tasası mıdır bilinmez zamanın

guneş dogunca

     butun bu oldulara

         sunger çekilecek anın

                  her dakikası

ayrılık kokunca

bir ana ettiğin yazık

yansıyacak gözyaşına

aynalardan kendinle

           konuşunca...

Aldırmadan telaşına

Sövmeden o kaderini

o en yalancı sesinle

çagır kendini

.

belki

belkisiz kalırsın bir zaman

Eskimiş bi köy evi yaşındasın

Daha aşkın başındasın

   sen değilsin

        kendini kovalayan

                 senin telaşın

Islanmışlığın yağmur filan değil

yanagındaki gözyaşın.

*encer