Eski şiirlere bakıyorum da, ne çocuksuymuşlar.. O çocuk yüreğimin sevgiye acemiliğinde yazılmış birer öylesinelik sanki.. Değişen ben mi şiir tarzım mı bilmiyorum. Ama beni değiştiren haylaz, fetbaz...
eskiyen bir yolda yürürken gölgen çürümüşlüğe bürünürken gözlerin umutsuzca tutulmuşken ellerin suskunluğa bakıyorken sözlerin ve çökmüşken oldugu yere ruhun yitirilmiş bir sevdasın ne sevdigin belli ne de sevenin kendi kendine küsersin kendi zamansızlığında